کمدی شکسپیر درباره سردرگمی جنسیتی، که در آن دختری برای نزدیک شدن به کنتی که به او عشق می‌ورزد، خود را به شکل یک مرد درمی‌آورد، اما در نهایت مورد توجه و تعقیب زنی قرار می‌گیرد که خود آن کنت عاشقش است.

این فیلم بر روی زنی به نام جوآن استنلی تمرکز دارد که در بریتانیا متولد شد اما طرفدار شوروی و حزب کمونیست بود. او در اواسط دهه 1930 میلادی توسط دولت بریتانیا به عنوان یک کارمند دولت استخدام می شود و از طرف دیگر، به عنوان یک جاسوس توسط اداره اطلاعات و امنیت جماهیر شوروی یعنی “ک گ ب” به کار گرفته می شود. جوآن موفق می شود که اسرار بمب هسته ای را به شوروی منتقل کند. به این ترتیب، شوروی توانست که در توسعه سلاح های اتمی خود را به غرب برساند. بعد از این جاسوسی بزرگ، جوآن توانست به مدت نیم قرن به عنوان یک جاسوس کشف نشده باقی بماند…

پادشاهی سالخورده با واگذاری تاج و تخت به دختران فاسد و چاپلوس خود و طرد کردن دختر مهربان و درستکارش، فاجعه‌ای بزرگ به بار می‌آورد.

یک نسخه بازسازی‌شده و با تم تاریک از تئاتر وست اند که بر اساس موزیکال جریان‌ساز برادوی اثر راجرز و همرستاین ساخته شده است. این اثر داستان دختر مزرعه‌داری به نام لوری و خواستگاری دو رقیب عشقی از او را روایت می‌کند؛ یکی کرلی که یک گاوچران است و دیگری جاد، کارگر مزرعه‌ای شرور و ترسناک.

مرگ شاه هنری هشتم به دلیل اختلافات بر سر جانشینی، قلمرو او را به هرج‌ومرج می‌کشاند. پسر ضعیف او، ادوارد، در بستر مرگ است. جان دادلی، وزیر دسیسه‌چین که مایل است انگلستان را به اصلاحات مذهبی وفادار نگه دارد، پسرش گیلدفورد را به عقد لیدی جین گری درمی‌آورد و پس از مرگ ادوارد، او را بر تخت سلطنت می‌نشاند. گیلدفورد و جین که در ابتدا با یکدیگر دشمنی داشتند، عاشق هم می‌شوند، اما نمی‌توانند در برابر جریان قدرت که منجر به سقوط نهایی آن‌ها می‌شود، مقاومت کنند.

مکبث یک نسخه ضبط‌شده ویدئویی محصول ۱۹۷۸ از اجرای نمایشنامه ویلیام شکسپیر توسط گروه سلطنتی شکسپیر به کارگردانی ترور نان است. این اثر که توسط تیمز تلویشن تهیه شده، با بازی ایان مک‌کلن در نقش مکبث و جودی دنچ در نقش لیدی مکبث همراه است. نسخه تلویزیونی را فیلیپ کاسون کارگردانی کرده است. اجرای تئاتری اصلی در «د آدر پلیس»، سالن استودیویی کوچک گروه سلطنتی شکسپیر در استراتفورد آپون ایون روی صحنه رفت. این نمایش در مقابل تماشاگرانی اندک، با صحنه‌ای خالی و لباس‌های ساده اجرا شده بود. این ضبط ویدئویی سبک مذکور را حفظ کرده است: بازیگران روی یک صحنه دایره‌ای و با پس‌زمینه‌ای عمدتاً سیاه بازی می‌کنند و تغییرات صحنه تنها با تغییرات نورپردازی مشخص می‌شود.